Porada lekarska rozumiana jako dialog między lekarzem a pacjentem

Na udzielanie porady lekarskiej, a także bardziej całościowo: na proces leczenia można spojrzeć jako na specyficzny, rządzący się swoimi prawami typ relacji między lekarzem a jego pacjentem. Uważa się, że specyfika tej leczniczej interakcji sama w sobie miewa zbawienny wpływ na poprawę stanu zdrowia cierpiącego pacjenta. Jeśli zdefiniujemy praktyczną medycynę w sposób wyłącznie mechaniczny, to osobą oddziałującą w sytuacji udzielania porady będzie tylko lekarz, który dysponuje mnóstwem metod diagnostycznych, a także sposobów leczenia, specyficznych dla konkretnych jednostek chorobowych. Osoba pacjenta jest w takim ujęciu biernym przedmiotem działań medycznych, którego jedyną powinnością jest posłuszne stosowanie się do zaleceń lekarza, przyjmowanie zaordynowanych leków i oczekiwanie na poprawę i wyleczenie. Ten układ można scharakteryzować krótko: lekarz ma leczyć, natomiast pacjent ma być leczony. Można jednak na proces leczenia patrzeć inaczej, a mianowicie jako na proces wzajemnego oddziaływania obu stron na siebie. Pacjent staje się wówczas podmiotem i zyskuje status pełnoprawnego partnera relacji, której celem jest zdrowie pacjenta. Przedmiotem oddziaływania lekarskiego jest w tym ujęciu choroba. Do osiągnięcia tego celu konieczna jest współpraca oparta na wzajemnym zaufaniu. Partnerskie potraktowanie chorego można zaliczyć do tak zwanych niespecyficznych czynników leczniczych.

Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.